ഡോക്ടറെ കാണലും ലാബ് റിപ്പോർട്ട് വായിക്കലും

നിങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ എഴുതിവയ്ക്കുക: എന്താണ്, എപ്പോൾ തുടങ്ങി, എത്ര ഇടവിട്ട് വരുന്നു, എന്ത് ചെയ്യുമ്പോൾ കുറയുന്നു അല്ലെങ്കിൽ കൂടുന്നു.

നിങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ, സപ്ലിമെന്റുകൾ, വീട്ടുവൈദ്യങ്ങൾ, ഏതെങ്കിലും അലർജികൾ, കുടുംബത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരോഗ്യ ചരിത്രം എന്നിവയുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കുക.

മുമ്പത്തെ പ്രിസ്ക്രിപ്ഷനുകളും റിപ്പോർട്ടുകളും കൊണ്ടുവരിക, അല്ലെങ്കിൽ ഫോണിലോ ഹെൽത്ത് റെക്കോർഡ് ആപ്പിലോ അവ തയ്യാറാക്കി വയ്ക്കുക.

സത്യസന്ധമായി പറയുക. ഡോക്ടർമാർ എല്ലാത്തരം കാര്യങ്ങളും കേട്ടിട്ടുള്ളവരാണ്, നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ അവർക്ക് മുഴുവൻ ചിത്രവും അറിയണം.

ഉപകാരപ്പെടുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ: ഇതിന് കാരണം എന്താണെന്നാണ് ഡോക്ടർ കരുതുന്നത്? എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ടെസ്റ്റുകൾ വേണോ, എന്തിന്? ഈ മരുന്ന് എങ്ങനെയാണ് കഴിക്കേണ്ടത്? ഏതൊക്കെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? ഞാൻ എപ്പോഴാണ് വീണ്ടും വരേണ്ടത്?

ഡോക്ടറോട് ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യപ്പെടാം. ശാരീരിക പരിശോധന സമയത്ത് ഒരു സഹായിയെ (ഷാപറോൺ) കൂടെ നിർത്താനും ആവശ്യപ്പെടാം.

മിക്ക റിപ്പോർട്ടുകളിലും നിങ്ങളുടെ ഫലം, അതിന്റെ യൂണിറ്റ്, ഒരു റഫറൻസ് റേഞ്ച് എന്നിവ ഉണ്ടാകും. ആരോഗ്യമുള്ള മിക്ക ആളുകളിലും കാണുന്ന പരിധിയാണ് റഫറൻസ് റേഞ്ച്. അതിന് പുറത്തുള്ള ഫലങ്ങൾ കൂടുതലാണെങ്കിൽ H (ഹൈ) എന്നും കുറവാണെങ്കിൽ L (ലോ) എന്നും അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കാം.

റഫറൻസ് റേഞ്ചുകൾ ലാബ്, പ്രായം, ലിംഗം (സെക്സ്) എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടും. പരിധിക്ക് അൽപം പുറത്തുള്ള ഒരു ഫലം പലപ്പോഴും പ്രശ്നമല്ല; പരിധിക്കുള്ളിലുള്ള ഫലം എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നുമില്ല.

ഫലങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങളോടും ആരോഗ്യ ചരിത്രത്തോടും ചേർത്താണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളുടെ ഡോക്ടർ തന്നെ അവ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടത്.

ചികിത്സാ പദ്ധതി പിന്തുടരുക, പറഞ്ഞതുപോലെ ചികിത്സ പൂർത്തിയാക്കുക, റിപ്പോർട്ടുകൾ ക്രമമായി സൂക്ഷിക്കുക; ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു ഫോൾഡറിലോ നിങ്ങളുടെ ABHA (ആയുഷ്മാൻ ഭാരത് ഹെൽത്ത് അക്കൗണ്ട്) ഹെൽത്ത് റെക്കോർഡിലോ.

ലക്ഷണങ്ങൾ കൂടുകയോ പുതിയവ വരികയോ ചെയ്താൽ ഡോക്ടറെ ബന്ധപ്പെടുക. ഓരോ ഫലവും ഓൺലൈനിൽ തിരഞ്ഞ് സ്വയം ചികിത്സിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.