ഇരുപതുകളിലെ മാനസികാരോഗ്യം

ഇരുപതുകൾ പലപ്പോഴും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നു: വീട് വിട്ടുപോകൽ, ഹോസ്റ്റലുകൾ, മത്സരപ്പരീക്ഷകൾ, ആദ്യ ജോലി, പണത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദം, ബന്ധങ്ങൾ, ജോലിയെക്കുറിച്ചോ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ.

പല മാനസികാരോഗ്യ അവസ്ഥകളും ആദ്യമായി കണ്ടുതുടങ്ങുന്നത് കൗമാരത്തിന്റെ അവസാനം മുതൽ ഇരുപതുകളുടെ മധ്യം വരെയുള്ള കാലത്താണ്. ലക്ഷണങ്ങൾ അറിയുന്നത് നേരത്തെ നടപടി എടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

രണ്ടാഴ്ചയോ അതിൽ കൂടുതലോ മിക്ക ദിവസവും സങ്കടമോ ശൂന്യതയോ പ്രതീക്ഷയില്ലായ്മയോ തോന്നുക, ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ താൽപ്പര്യം നഷ്ടപ്പെടുക, അല്ലെങ്കിൽ ഉറക്കത്തിലോ വിശപ്പിലോ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുക.

എപ്പോഴുമുള്ള ആശങ്ക, പാനിക് അറ്റാക്കുകൾ (പെട്ടെന്നുള്ള കടുത്ത ഭയം), ആളുകളെയോ സ്ഥലങ്ങളെയോ ഒഴിവാക്കൽ, അല്ലെങ്കിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ മദ്യമോ ലഹരിമരുന്നുകളോ ഉപയോഗിക്കൽ.

സ്വയം ഉപദ്രവിക്കാനോ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനോ ഉള്ള ചിന്തകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരാളിൽ നിന്നോ ഡോക്ടറിൽ നിന്നോ ഹെൽപ്‌ലൈനിൽ നിന്നോ ഉടൻ സഹായം തേടണം എന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്.

അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങൾ മുടക്കരുത്: കൃത്യമായ ഉറക്കം, ഭക്ഷണം, വ്യായാമം, പകൽവെളിച്ചം. നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന ആളുകളുമായി, ചെറിയ ഫോൺവിളികളിലൂടെയാണെങ്കിൽ പോലും, ബന്ധം നിലനിർത്തുക.

ജോലിക്കും പഠനത്തിനും അതിരുകൾ വയ്ക്കുക. സ്ക്രീനുകളും വാർത്തകളും നിങ്ങളെ തളർത്തുമ്പോൾ അവയിൽ നിന്ന് ഇടവേള എടുക്കുക.

മദ്യവും ലഹരിമരുന്നുകളും ആ നിമിഷം സഹായിക്കുന്നതായി തോന്നാം, പക്ഷേ പലപ്പോഴും അവ ഉത്കണ്ഠയും മനസ്സിന്റെ തളർച്ചയും കൂടുതൽ മോശമാക്കുന്നു.

പല കോളേജുകളിലും ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലും കൗൺസിലർമാരുണ്ട്. ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾ സംസാരത്തിലൂടെയുള്ള ചികിത്സകൾ (ടോക്കിങ് തെറാപ്പി) നൽകുന്നു. സൈക്യാട്രിസ്റ്റുകൾ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ മരുന്നുകൾ നിർദ്ദേശിക്കാനും കഴിയുന്ന ഡോക്ടർമാരാണ്.

ടെലി-മാനസ് 14416 ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റിന്റെ സൗജന്യവും രഹസ്യസ്വഭാവമുള്ളതും 24x7 ലഭ്യമായതുമായ മാനസികാരോഗ്യ ഹെൽപ്‌ലൈനാണ്. ഇത് പല ഭാഷകളിലും ലഭ്യമാണ്, തുടർചികിത്സയുമായി നിങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കാനും കഴിയും.

സഹായം തേടുന്നത് കരുത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. തെറാപ്പിയും ചികിത്സയും മിക്ക ആളുകൾക്കും ഫലിക്കുന്നു.

ഒരു സുഹൃത്ത് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതായി തോന്നിയാൽ, നേരിട്ടും സ്നേഹത്തോടെയും ചോദിക്കുക: “നീ കുറച്ച് വിഷമത്തിലാണെന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ശരിക്കും നിനക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്?” വിധിക്കാതെയും പെട്ടെന്ന് പരിഹാരം നിർദ്ദേശിക്കാൻ തിടുക്കം കൂട്ടാതെയും കേൾക്കുക.

ആത്മഹത്യയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഒരാളോട് ചോദിക്കുന്നത് ആ ചിന്ത അവരുടെ മനസ്സിൽ ഇടുന്നില്ല. അത് സഹായത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറക്കാം.

ഒരു വിദഗ്ധനെയോ ഹെൽപ്‌ലൈനിനെയോ ബന്ധപ്പെടാൻ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. അവർ അപകടത്തിലാണെങ്കിൽ അവരോടൊപ്പം നിൽക്കുക. നിങ്ങളെയും ശ്രദ്ധിക്കുക.